مقالات فلسفی عرفانی

دکتر محمود شیخ: امام خمینی، صوفیگری را پرتگاه عرفان و تصوف حقیقی می دانست

امام بیشتر از جهله متصوفه، بر ظاهرگرایانِ صرف خرده می گیرد و در سرتاسر آثارش می‏ توان شواهدی از انتقادات گزنده بر ظاهرگرایان یافت. او کسانى را که مردم را به صورت محض دعوت مى‏ کنند و از آداب باطنی باز مى‏ دارند و می گویند شریعت جز صورت و قشر، معنى و حقیقتى ندارد، شیاطین طریق و خار راه می داند که سالک باید از شر آنها به خدا پناه برد؛ زیرا نور فطرت را در انسان مى‏ کُشند و حجاب هاى تقلید و جهالت و عادت و اوهام را به روى آن مى‏کِشند و بندگان خدا را از وصول باز داشته، قلوب صافى بندگان را به دنیا و جهات مادّى و جسمانى و عوارض آن متوجه و از روحانیّات و سعادات عقلیه منصرف و عوالم غیب و بهشت آخرت را در مأکولات و مشروبات و منکوحات و دیگر مشتهیات حیوانى منحصر می کنند و می پندارند که هدف از انزال کتب و رسالت انبیا، اداره بطن و فرج است.

ادامه ...

گزیده ای از گفتگو با دکتر اعوانی درباره مقام حضرت فاطمه (سلام الله علیها)

این شدت عاطفه و احساس و رأفت در زن مانع از اینکه زن به عنوان یک موجود انسانی به وظایف خودش عمل بکند؛ نیست یعنی میان عاطفه و عقل تعادل وجود دارد من به شهادت آیات قرآن یک چنین چیزی را برداشت کردم که ما می‏ بینیم درست در کوران حوادثی که شاید این مادران به جهت آن نقش شدید عاطفی خودشان می‏ بایست بیایند نقشه تاریخ را به هم بریزند، آن نقاط عطف تاریخی را ایجاد می‏ کنند و عواطف و احساساتشان مانع از اجرای آن نقش نمی ‏شود.

ادامه ...

عرفان در اندیشۀ امام خمینى(س)

تعریف عرفان از منظر امام، معرفت به هستى مطلق و حقایق عالم وجود است که از طریق مشاهدۀ حضورى ـ نه حصولى ـ حاصل مى شود و در توضیح این مطلب مى افزایند: آثار فلسفى به گونه اى دورنما انسان را با ماوراء الطبیعه آشنا مى سازد؛ ولى مکتوبات عرفانى دلها را براى وصول به محبوب مطلق آماده مى سازد

ادامه ...

امام خمینى(س) و دنیاى شعر

در این ابیات، امام سعادت واقعى را در رها شدن از سیطرۀ عقل مادى گرا، منفعت جویى، خودخواهى و خودبینى فلسفى و رسیدن به مقام خلوص و صفا و پاکى مى دانند. به عقیدۀ ایشان حتّى فرقه ها و باورهاى عرفانى هم اگر به صورت رسمى و خشک و بى روح درآید و ابزار سوء استفادۀ برخى شود، خود از بُتهایى است که باید از آنها اجتناب کرد.

ادامه ...